Stopwerkautoriteit (stopwerkbevoegdheid)

Uitleg

Stopwerkautoriteit betekent dat iedereen op de werkplek het recht en de plicht heeft om werk te stoppen als de situatie volgens hem of haar onveilig is, en dat niemand daar nadelige gevolgen van ondervindt. Dat geldt voor eigen medewerkers, maar ook voor inhuur, onderaannemers en bezoekers. Na een stop maak je de situatie veilig, meld je haar en beoordeel je samen of en onder welke voorwaarden het werk kan worden hervat.

De wet geeft een ondergrens. In Nederland mag een werknemer volgens de Arbowet het werk onderbreken bij ernstig gevaar dat zo acuut is dat een toezichthouder niet op tijd kan ingrijpen. Het loon loopt dan door en de werkgever mag de werknemer er niet door benadelen. Een stopwerkafspraak in je organisatie is ruimer: je spreekt af dat ook twijfel of een minder acuut gevaar genoeg reden is om te stoppen. De precieze voorwaarden van het wettelijke recht vind je in de Arbowet en bij de Arbeidsinspectie.

De LMRA en de stopwerkautoriteit horen bij elkaar. De LMRA is het moment waarop je de situatie checkt voordat je begint. Stopwerkautoriteit zorgt dat een afwijkend antwoord ook echt tot niet beginnen mag leiden, zonder discussie of tijdsdruk. In de veiligheidscultuur (zie Safety Culture Ladder) is de reactie van de leidinggevende doorslaggevend. Wie een stop serieus neemt en bedankt, krijgt er meer. Wie er geïrriteerd op reageert, krijgt de volgende keer geen stop meer te zien.

Je bedt het in met een korte, schriftelijke afspraak, uitleg bij de poortinstructie en in toolboxen, en training voor leidinggevenden in hoe ze reageren. Leg elke stop vast als melding, volg haar op en deel wat je ervan leert. Zijn er nooit stops, dan betekent dat meestal niet dat alles veilig is, maar dat mensen de drempel te hoog vinden.

Voorbeeld uit de praktijk